خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 39 - نکوهش کوفیان - ترجمه استاد دشتی


ص 93

(پس از شنیدن تهاجم یکى از افسران معاویه، نعمان بن بشیر به عین التّمر، سرزمین آباد قسمت غربى فرات  و کوتاهى کوفیان در سال 39 هجرى در کوفه فرمود)
1-نکوهش کوفیان
گرفتار کسانى شده ام که چون امر مى کنم فرمان نمى برند، و چون آنها را فرا مى خوانم اجابت نمى کنند. اى مردم بى اصل و ریشه، در یارى پروردگارتان براى چه در انتظارید آیا دینى ندارید که شما را گرد آورد و یا غیرتى که شما را به خشم وا دارد  
2-علل شکست و نابودى کوفیان
در میان شما به پاخاسته فریاد مى کشم، و عاجزانه از شما یارى مى خواهم، امّا به سخنان من گوش نمى سپارید، و فرمان مرا اطاعت نمى کنید، تا آن را که پیامدهاى ناگوار آشکار شد، نه با شما مى توان انتقام خونى را گرفت، و نه با کمک شما مى توان به هدف رسید. شما را به یارى برادرانتان مى خوانم، مانند شترى که از درد بنالد، ناله و فریاد سر مى دهید، و یا همانند حیوانى که پشت آن زخم باشد، حرکتى نمى کنید. تنها گروه اندکى به سوى من آمدند که آنها نیز ناتوان و مضطرب بودند، «گویا آنها را به سوى مرگ مى کشانند، و مرگ را با چشمانشان مى نگرند».
مى گویم: («متذائب» یعنى مضطرب، از «تذاء بت الرّیح» یعنى وزش باد گوناگون و مضطرب گشت، و ذئب (گرگ) را ذئب نامیدند چون در رفتن اضطراب دارد).


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 41





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,676,281,151