خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 211 - شگفتی آفرینش پدیده ها - ترجمه استاد دشتی


از نشانه هاى توانایى و عظمت خدا، و شگفتى ظرافت هاى صنعت او آن است که از آب دریاى موج زننده، و امواج فراوان شکننده، خشکى آفرید، و به طبقاتى تقسیم کرد، سپس طبقه ها را از هم گشود، و هفت آسمان را آفرید، که به فرمان او برقرار ماندند، و در اندازه هاى معیّن استوار شدند. و زمین را آفرید که دریایى سبز رنگ و روان آن را بر دوش مى کشد، زمین در برابر فرمان خدا فروتن، و در برابر شکوه پروردگارى تسلیم است، و آب روان از ترس او ایستاد، سپس صخره ها، تپه ها، و کوه هاى بزرگ را آفرید، آنها را در جایگاه خود ثابت نگاه داشت، و در قرارگاهشان استقرار بخشید. پس کوه ها در هوا و ریشه هاى آن در آب رسوخ کرد، کوه ها از جاهاى پست و هموار سر بیرون کشیده و کم کم ارتفاع یافتند، و ریشه آن در دل زمین ریشه دوانید، قلّه ها سر به سوى آسمان بر افراشت، و نوک آنها را طولانى ساخت تا تکیه گاه زمین، و میخ هاى نگهدارنده آن باشد، سپس زمین با حرکات شدیدى که داشت آرام گرفت، تا ساکنان خود را نلرزاند، و آنچه بر پشت زمین است سقوط نکند، یا از جاى خویش منتقل نگردد.                     
  ص 437
پس پاک و منزّه است خدایى که زمین را در میان آن همه از امواج نا آرام، نگه داشت، و پس از رطوبت آن را خشک ساخت، و آن را جایگاه زندگى مخلوقات خود گردانید، و چون بسترى بر ایشان بگستراند، بر روى دریایى عظیم و ایستاده اى که روان نیست و تنها بادهاى تند آن را بر هم مى زند، و ابرهاى پرباران آن را مى جنباند «و توجه به این شگفتى ها درس عبرتى است براى کسى که بترسد» .


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 260 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 261





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,677,736,448