خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 143 - آزمایش الهی و طلب باران - ترجمه استاد دشتی


 ص 263
(این سخنرانى را در مراسم نماز باران در شهر کوفه ایراد فرمود)
1-نظام آفرینش براى انسان
آگاه باشید، زمینى که شما را بر پشت خود مى برد، و آسمانى که بر شما سایه مى گستراند، فرمانبردار پروردگارند، و برکت آن دو به شما نه از روى دلسوزى یا براى نزدیک شدن به شما، و نه به امید خیرى است که از شما دارند، بلکه آن دو، مأمور رساندن منافع شما بوده، اوامر خدا را اطاعت کردند، به آنها دستور داده شد که براى مصالح شما قیام کنند و چنین کردند.
2-فلسفه آزمایش ها
خداوند بندگان خود را که گناه کارند، با کمبود میوه ها، و جلوگیرى از نزول برکات، و بستن در گنج هاى خیرات، آزمایش مى کند، براى آن که توبه کننده اى باز گردد، و گناهکار، دل از معصیت بکند، و پند گیرنده، پند گیرد، و باز دارنده، راه نافرمانى را بر بندگان خدا ببندد، و همانا خدا استغفار و آمرزش خواستن را وسیله دائمى فرو ریختن روزى، و موجب رحمت آفریدگان قرار داد و فرمود: «از پروردگار خود آمرزش بخواهید، که آمرزنده است، برکات خود را از آسمان بر شما فرو مى بارد، و با بخشش اموال فراوان و فرزندان، شما را یارى مى دهد، و باغستان ها و نهرهاى پر آب در اختیار شما مى گذارد». پس رحمت خدا بر آن کس که به استقبال توبه رود، و از گناهان خود پوزش طلبد، و پیش از آن که مرگ او فرارسد، اصلاح گردد.
3-نیایش طلب باران
بار خداوندا ما از خانه ها، و زیر چادرها پس از شنیدن ناله حیوانات تشنه، و گریه دلخراش کودکان گرسنه، به سوى تو بیرون آمدیم، و رحمت تو را مشتاق، و فضل و نعمت تو را امیدواریم، و از عذاب و انتقام تو ترسناکیم. بار خداوندا بارانت را بر ما ببار، و ما را مأیوس بر مگردان و با خشکسالى و قحطى ما را نابود مفرما، و با اعمال زشتى که بى خردان ما انجام داده اند ما را به عذاب خویش مبتلا مگردان، اى مهربانترین مهربان ها بار خداوندا به سوى تو آمدیم از چیزهایى شکایت کنیم که بر تو پنهان نیست و این هنگامى است که سختى هاى طاقت فرسا ما را بیچاره کرده و خشکسالى و قحطى ما را به ستوه آورده، و پیش آمدهاى سخت ما را ناتوان ساخته، و فتنه هاى دشوار کارد به استخوان ما رسانده است. بار خداوندا از تو مى خواهیم ما را نومید بر مگردانى،
 ص 265
و با اندوه و نگرانى به خانه هایمان باز نفرستى، و گناهانمان را به رخمان نکشى، و اعمال زشت ما را مقیاس کیفر ما قرار ندهى. خداوندا باران رحمت خود را بر ما ببار، و برکت خویش را بر ما بگستران، و روزى و رحمتت را به ما برسان، و ما را از بارانى سیراب فرما که سودمند و سیراب کننده و رویاننده گیاهان باشد، و آنچه خشک شده دوباره برویاند، و آنچه مرده است زنده گرداند، بارانى که بسیار پر منفعت، رویاننده گیاهان فراوان، که تپّه ها و کوهها را سیراب، و در درّه ها و رودخانه ها، چونان سیل جارى شود، درختان را پر برگ نماید و نرخ گرانى را پایین آورد، همانا تو بر هر چیز که خواهى توانایى.


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 147 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 148





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,678,387,389