خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 122 - خطاب به خوارج - ترجمه استاد دشتی


(پس از پافشارى خوارج در شورشگرى، امام علیه السّلام به قرارگاهشان رفت و خطاب به جمع خوارج فرمود:)

آیا همه شما در جنگ صفین بودید گفتند بعضى بودیم و برخى حضور نداشتیم. فرمود: به دو گروه تقسیم شوید، تا متناسب با هر کدام سخن گویم.
 دو دسته شدند، امام ندا در داد که: ساکت باشید، به حرفهایم گوش فرا دهید و با جان و دل به سوى من توجّه کنید، و هر کس را براى گواهى سوگند دادم با علم گواهى دهد. آنگاه سخنان طولانى مطرح فرمود که (برخى از آن خطبه این است)
1-سیاست استعمارى قرآن بر سر نیزه کردن
آنگاه که شامیان در گرما گرم جنگ، و در لحظه هاى پیروزى ما، با حیله و نیرنگ، و مکر و فریب کارى قرآن ها را بر سر نیزه بلند کردند شماها نگفتید که: «شامیان، برادران ما و هم آیین ما هستند از ما مى خواهند از خطاى آنان بگذریم. و راضى به حاکمیّت کتاب خدا شده اند، نظر ما این است که حرفشان را قبول کنیم و از آنان دست برداریم» امّا من به شما گفتم که: این توطئه، ظاهرش ایمان و باطن آن دشمنى و کینه توزى است، آغاز آن رحمت و پایان آن پشیمانى است، پس در همین حال به مبارزه ادامه دهید، و از راهى که در پیش گرفته اید منحرف نشوید، و در جنگ دندان بر دندان فشارید، و به نداى ندا دهند اى گوش ندهید، زیرا اگر پاسخ داده شوند گمراه کننده اند، و اگر رها گردند خوار و ذلیل شوند، که همواره چنین بود. امّا دریغ شماها را دیدم که به خواسته هاى شامیان گردن نهادید، و حکمیّت را پذیرفتید سوگند به خدا اگر از آن سرباز مى زدم مسئول پى آمدهاى آن نبودم، و خدا گناه آن را در پرونده من نمى افزود. به خدا سوگند اگر هم حکمیّت را مى پذیرفتم به این کار سزاوار پیروى بودم زیرا قرآن با من است، از آن هنگام که یار قرآن گشتم از آن جدا نشدم.
2-وصف یاران جهادگر پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم )
ما با پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بودیم، و همانا جنگ و کشتار گرداگرد پدران، فرزندان، برادران و خویشاوندان ما دور مى زد، امّا از وارد شدن هر مصیبت و شدّتى جز بر ایمان خود نمى افزودیم، و بیشتر در پیمودن راه حق، و تسلیم بودن برابر اوامر الهى، و شکیبایى بر درد جراحت هاى سوزان، مصمّم مى شدیم.
3-هدف مبارزه با شامیان
 ص 235
امّا امروز با پیدایش زنگارها در دین، کژى ها و نفوذ شبهه ها در افکار، تفسیر و تأویل دروغین در دین، با برادران مسلمان خود به جنگ خونین کشانده شدیم، پس هر گاه احساس مى کنیم چیزى باعث وحدت ماست و به وسیله آن با یکدیگر نزدیک مى شویم، و شکاف ها را پر و باقى مانده پیوندها را محکم مى کنیم، به آن تمایل نشان مى دهیم، آن را گرفته و دیگر راه را ترک مى گوییم.


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 128 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 129 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 130





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,675,060,307