خدمات تلفن همراه تبیان

قرآن تبیان - جزء 29 - حزب 57 - سوره نوح - صفحه 570- بصورت تصویری ، قرآن عثمان طه با کیفیت بالا


فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ
40 - ‌پس‌ ‌به‌ پروردگار خاوران‌ و باختران‌ سوگند ‌که‌ قطعا ‌ما تواناییم‌،

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ خَیْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ
41 - ‌بر‌ ‌این‌ ‌که‌ ‌به‌ جای‌ ‌آنها‌ بهتر ‌از‌ ‌ایشان‌ ‌را‌ بیاوریم‌ و ‌ما عقب‌ نمی‌افتیم‌

فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَیَلْعَبُوا حَتَّى یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ
42 - ‌پس‌ بگذارشان‌ ‌در‌ باطل‌ فرو روند و بازی‌ کنند ‌تا‌ روزشان‌ ‌را‌ ‌که‌ وعده‌ داده‌ می‌شوند دیدار کنند

یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا کَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ یُوفِضُونَ
43 - روزی‌ ‌که‌ ‌از‌ گورها شتابان‌ برآیند، گویی‌ ‌که‌ [چون‌ تیری‌] ‌به‌ سوی‌ نشانه‌ها می‌دوند

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِکَ الْیَوْمُ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ
44 - ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ دیدگانشان‌ [هراسان‌] فرو افتاده‌، ذلت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ فرو گیرد ‌این‌ همان‌ روزی‌ ‌است‌ ‌که‌ [‌به‌ ‌آن‌] وعده‌ داده‌ می‌شدند




بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَکَ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ
1 - همانا ‌ما نوح‌ ‌را‌ ‌به‌ سوی‌ قومش‌ فرستادیم‌ ‌که‌ قومت‌ ‌را‌ هشدار ده‌ پیش‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌که‌ عذابی‌ دردناک‌ ‌به‌ سراغشان‌ آید

قَالَ یَا قَوْمِ إِنِّی لَکُمْ نَذِیرٌ مُّبِینٌ
2 - ‌گفت‌: ای‌ قوم‌ ‌من‌! همانا ‌من‌ ‌شما‌ ‌را‌ هشدار دهنده‌ای‌ آشکارم‌

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِیعُونِ
3 - ‌که‌ ‌خدا‌ ‌را‌ بپرستید و ‌از‌ ‌او‌ پروا دارید و مرا اطاعت‌ کنید

یَغْفِرْ لَکُم مِّن ذُنُوبِکُمْ وَیُؤَخِّرْکُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا یُؤَخَّرُ لَوْ کُنتُمْ تَعْلَمُونَ
4 - ‌تا‌ [برخی‌] ‌از‌ گناهانتان‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌شما‌ ببخشاید و [اجل‌] ‌شما‌ ‌را‌ ‌تا‌ وقتی‌ معین‌ ‌به‌ تأخیر اندازد، ‌که‌ ‌اگر‌ می‌دانستید، وقتی‌ اجل‌ مقرر ‌خدا‌ برسد دیگر ‌به‌ تأخیر نیفتد

قَالَ رَبِّ إِنِّی دَعَوْتُ قَوْمِی لَیْلًا وَنَهَارًا
5 - [نوح‌] ‌گفت‌: پروردگارا! ‌من‌ قوم‌ ‌خود‌ ‌را‌ شب‌ و روز دعوت‌ کردم‌

فَلَمْ یَزِدْهُمْ دُعَائِی إِلَّا فِرَارًا
6 - و دعوت‌ ‌من‌ جز ‌بر‌ گریزشان‌ نیفزود

وَإِنِّی کُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِیَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَکْبَرُوا اسْتِکْبَارًا
7 - و ‌من‌ ‌هر‌ بار ‌که‌ ‌آنها‌ ‌را‌ دعوت‌ کردم‌ ‌تا‌ ‌ایشان‌ ‌را‌ بیامرزی‌، انگشتانشان‌ ‌را‌ ‌در‌ گوش‌های‌ ‌خود‌ کردند و جامه‌های‌ خویش‌ ‌بر‌ سر کشیدند و [‌بر‌ کفر خویش‌] پای‌ فشردند و ‌هر‌ چه‌ بیشتر ‌بر‌ تکبر ‌خود‌ افزودند

ثُمَّ إِنِّی دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا
8 - سپس‌ ‌من‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌به‌ آواز بلند دعوت‌ کردم‌

ثُمَّ إِنِّی أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا
9 - و آن‌گاه‌ باز ‌من‌ ‌به‌ ‌آنها‌ علنی‌ گفتم‌ و ‌در‌ خلوت‌ و خصوصی‌ نیز ‌به‌ ‌ایشان‌ گفتم‌

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّارًا
10 - و گفتم‌: ‌از‌ پروردگارتان‌ آمرزش‌ بخواهید ‌که‌ ‌او‌ قطعا آمرزنده‌ ‌است‌


صفحه : 570
قرآن  عثمان طه با کیفیت بالا صفحه 570تعویض تصویر 
40 - ‌پس‌ ‌به‌ پروردگار خاوران‌ و باختران‌ سوگند ‌که‌ قطعا ‌ما تواناییم‌،

41 - ‌بر‌ ‌این‌ ‌که‌ ‌به‌ جای‌ ‌آنها‌ بهتر ‌از‌ ‌ایشان‌ ‌را‌ بیاوریم‌ و ‌ما عقب‌ نمی‌افتیم‌

42 - ‌پس‌ بگذارشان‌ ‌در‌ باطل‌ فرو روند و بازی‌ کنند ‌تا‌ روزشان‌ ‌را‌ ‌که‌ وعده‌ داده‌ می‌شوند دیدار کنند

43 - روزی‌ ‌که‌ ‌از‌ گورها شتابان‌ برآیند، گویی‌ ‌که‌ [چون‌ تیری‌] ‌به‌ سوی‌ نشانه‌ها می‌دوند

44 - ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ دیدگانشان‌ [هراسان‌] فرو افتاده‌، ذلت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ فرو گیرد ‌این‌ همان‌ روزی‌ ‌است‌ ‌که‌ [‌به‌ ‌آن‌] وعده‌ داده‌ می‌شدند



1 - همانا ‌ما نوح‌ ‌را‌ ‌به‌ سوی‌ قومش‌ فرستادیم‌ ‌که‌ قومت‌ ‌را‌ هشدار ده‌ پیش‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌که‌ عذابی‌ دردناک‌ ‌به‌ سراغشان‌ آید

2 - ‌گفت‌: ای‌ قوم‌ ‌من‌! همانا ‌من‌ ‌شما‌ ‌را‌ هشدار دهنده‌ای‌ آشکارم‌

3 - ‌که‌ ‌خدا‌ ‌را‌ بپرستید و ‌از‌ ‌او‌ پروا دارید و مرا اطاعت‌ کنید

4 - ‌تا‌ [برخی‌] ‌از‌ گناهانتان‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌شما‌ ببخشاید و [اجل‌] ‌شما‌ ‌را‌ ‌تا‌ وقتی‌ معین‌ ‌به‌ تأخیر اندازد، ‌که‌ ‌اگر‌ می‌دانستید، وقتی‌ اجل‌ مقرر ‌خدا‌ برسد دیگر ‌به‌ تأخیر نیفتد

5 - [نوح‌] ‌گفت‌: پروردگارا! ‌من‌ قوم‌ ‌خود‌ ‌را‌ شب‌ و روز دعوت‌ کردم‌

6 - و دعوت‌ ‌من‌ جز ‌بر‌ گریزشان‌ نیفزود

7 - و ‌من‌ ‌هر‌ بار ‌که‌ ‌آنها‌ ‌را‌ دعوت‌ کردم‌ ‌تا‌ ‌ایشان‌ ‌را‌ بیامرزی‌، انگشتانشان‌ ‌را‌ ‌در‌ گوش‌های‌ ‌خود‌ کردند و جامه‌های‌ خویش‌ ‌بر‌ سر کشیدند و [‌بر‌ کفر خویش‌] پای‌ فشردند و ‌هر‌ چه‌ بیشتر ‌بر‌ تکبر ‌خود‌ افزودند

8 - سپس‌ ‌من‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌به‌ آواز بلند دعوت‌ کردم‌

9 - و آن‌گاه‌ باز ‌من‌ ‌به‌ ‌آنها‌ علنی‌ گفتم‌ و ‌در‌ خلوت‌ و خصوصی‌ نیز ‌به‌ ‌ایشان‌ گفتم‌

10 - و گفتم‌: ‌از‌ پروردگارتان‌ آمرزش‌ بخواهید ‌که‌ ‌او‌ قطعا آمرزنده‌ ‌است‌


مشخصات :
قرآن تبیان - جزء 29 - حزب 57 - سوره نوح - صفحه 570
قرائت ترتیل سعد الغامدی-آيه اي-باکیفیت(MP3)
بصورت فونتی ، رسم الخط quran-simple-enhanced ، فونت نیریزی
با اندازه فونت 25px
بصورت تصویری ، قرآن عثمان طه با کیفیت بالا

مشخصات ترجمه :
Quran Translation
# Name: بهرام پور
# Translator: Abolfazl Bahrampour
# Language: Persian
# ID: fa.bahrampour
# Last Update: November 29, 2013
# Source: Tanzil.net


دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,676,411,781