خدمات تلفن همراه تبیان

احکام تبیان - احکام طهارت/ حیض/ احکام حایض - آیت الله العظمی امام خمینی

450 - چند چیز بر حائض حرام است : اول : عبادتهایی که مانند نماز باید با وضویا غسل یا تیمم بجا آورده شود، ولی بجا آوردن عبادتهایی که وضو و غسل و تیمم برای آنها لازم نیست ، مانند نماز میت ، مانعی ندارد. دوم : تمام چیزهایی که بر جنب حرام است و در احکام جنابت گفته شد. سوم : جماع کردن در فرج ، که هم برای مردحرام است و هم برای زن ، اگر چه به مقدار ختنه گاه داخل شود و منی هم بیرون نیاید، بلکه احتیاط واجب آن است که مقدار کمتر از ختنه گاه را هم داخل نکند. ودر دبر زن حائض وطی کردن ، کراهت شدیده دارد.

451 - جماع کردن در روزهایی هم که حیض زن قطعی نیست ولی شرعا باید برای خود حیض قرار دهد، حرام است . پس زنی که بیشتر از ده روز خون می بیند و باید به دستوری که بعدا گفته می شود روزهای عادت خویشان خود را حیض قرار دهد، شوهرش نمی تواند در آن روزها با او نزدیکی کند.

452 - اگر شماره روزهای حیض زن به سه قسمت تقسیم شود و مرد در قسمت اول آن ، با زن خود در قبل جماع کند، بنابر احتیاط واجب باید هیجده نخود طلا کفاره به فقیر بدهد و اگر در قسمت دوم جماع کند، نه نخود و اگر در قسمت سوم جماع کندباید چهار نخود و نیم بدهد. مثلا زنی که شش روز خون حیض می بیند اگر شوهرش درشب یا روز اول و دوم با او جماع کند باید هیجده نخود طلا بدهد و در شب یاروز سوم و چهارم نه نخود و در شب یا روز پنجم و ششم باید چهار نخود و نیم بدهد.

453 - وطی در دبر زن حائض ، کفاره ندارد.

454 - لازم نیست طلای کفاره را از طلای سکه دار بدهد، ولی اگر بخواهد قیمت آن را بدهد، باید قیمت سکه دار بدهد.

455 - اگر قیمت طلا در وقتی که جماع کرده با وقتی که می خواهد به فقیر بدهد فرق کرده باشد، باید قیمت وقتی را که می خواهد به فقیر بدهد حساب کند.

456 - اگر کسی هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوم حیض ، بازن خود جماع کند، باید هر سه کفاره را که روی هم سی و یک نخود و نیم می شودبدهد.

457 - اگر انسان بعد از آنکه در حال حیض جماع کرده و کفاره آن را داده دوباره جماع کند واجب است باز هم کفاره بدهد.

458 - اگر با زن حائض چند مرتبه جماع کند و در بین آن کفاره ندهد، احتیاط واجب آن است که برای هر جماع یک کفاره بدهد.

459 - اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده ، باید فورا از او جدا شود. واگر جدا نشود، بنابر احتیاط واجب باید کفاره بدهد.

460 - اگر مرد با زن حائض زنا کند یا با زن حائض نامحرمی به گمان اینکه عیال خود او است جماع نماید، احتیاط واجب آن است که کفاره بدهد.

461 - کسی که نمی تواند کفاره بدهد، بهتر آن است که صدقه ای به فقیربدهد. و اگر نمی تواند، بنابر احتیاط واجب باید استغفار کند، و هر وقت توانست باید کفاره بدهد.

462 - طلاق دادن زن درحال حیض ، به طوری که در کتاب طلاق گفته می شود، باطل است .

463 - اگر زن بگوید حائضم یا از حیض پاک شده ام ، باید حرف او را قبول کرد.

464 - اگر زن دربین نماز حائض شود، نماز او باطل است .

465 - اگر زن در بین نماز شک کند که حائض شده یا نه ، نماز او صحیح است . ولی اگر بعد از نماز بفهمد که در بین نماز حائض شده ، نمازی که خوانده باطل است .

466 - بعد از آنکه زن از خون حیض پاک شد، واجب است برای نماز و عبادتهای دیگری که باید با وضو یا غسل یا تیمم بجا آورده شود، غسل کند. و دستور آن مثل غسل جنابت است . ولی برای نماز باید پیش از غسل یا بعد از آن وضو هم بگیرد،و اگر پیش از غسل وضو بگیرد بهتر است .

467 - بعد از آن که زن از خون حیض ، پاک شد، اگر چه غسل نکرده باشد، طلاق اوصحیح است ، و شوهرش هم می تواند با او جماع کند. ولی احتیاط مستحب آن است که پیش از غسل از جماع با او خودداری کند. اما کارهای دیگری که در وقت حیض بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مس خط قرآن ، تا غسل نکند بر او حلال نمی شود.

468 - اگر آب برای وضو و غسل کافی نباشد و به اندازه ای باشد که بتواند یاغسل کند یا وضو بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید غسل کند و بدل از وضو تیمم نماید. و اگر فقط برای وضو کافی باشد و به اندازه غسل نباشد، باید وضو بگیرد وعوض غسل تیمم نماید. و اگر برای هیچ یک از آنها آب ندارد، باید دو تیمم کند،یکی بدل از غسل و دیگری بدل از وضو.

469 - نمازهای یومیه ای که زن در حال حیض نخوانده ، قضا ندارد، ولی روزه های واجب را باید قضا نماید.

470 - هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند که اگر نماز را تأخیر بیندازدحائض می شود، باید فورا نماز بخواند.

471 - اگر زن نماز را تأخیر بیندازد و از اول وقت به اندازه انجام واجبات یک نماز بگذرد و حائض شود، قضای آن نماز بر او واجب است . ولی در تندخواندن و کند خواندن و چیزهای دیگر باید ملاحظه حال خود را بکند، مثلا زنی که مسافرنیست اگر در اول ظهر نماز نخواند، قضای آن در صورتی واجب می شود که به مقدارخواندن چهار رکعت نماز به دستوری که گفته شد از اول ظهر بگذرد و حائض شود، وبرای کسی که مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو رکعت کافی است . و نیز باید ملاحظه تهیه شرایطی را که دارا نیست بنماید، پس اگر به مقدار فراهم آوردن آن مقدمات و خواندن یک نماز بگذرد و حائض شود قضا واجب است ، و گرنه واجب نیست .

472 - اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاک شود و به اندازه غسل و وضوو مقدمات دیگر نماز مانند تهیه کردن لباس یا آب کشیدن آن و خواندن یک رکعت نماز یا بیشتر از یک رکعت وقت داشته باشد، باید نماز را بخواند و اگر نخواندباید قضای آن را بجا آورد.

473 - اگر زن حائض به اندازه غسل و وضو وقت ندارد، ولی می تواند باتیمم نماز را در وقت بخواند آن نماز بر او واجب نیست . اما اگر گذشته از تنگی وقت تکلیفش تیمم است ، مثل آنکه آب برایش ضرر دارد، باید تیمم کند و آن نمازرا بخواند.

474 - اگر زن حائض بعداز پاک شدن شک کند که برای نماز وقت دارد یا نه ، بایدنمازش را بخواند.

475 - اگر به خیال این که به اندازه تهیه مقدمات نماز و خواندن یک رکعت وقت ندارد نماز نخواند، و بعد بفهمد وقت داشته ، باید قضای آن نماز را بجا آورد.

476 - مستحب است زن حائض در وقت نماز خود را از خون پاک نماید و پنبه ودستمال را عوض کند و وضو بگیرد، و اگر نمی تواند وضو بگیرد تیمم نماید و در جای نماز رو به قبله بنشیند و مشغول ذکر و دعا و صلوات شود.

477 - خواندن و همراه داشتن قرآن و رساندن جایی از بدن به حاشیه و ما بین خطهای قرآن و نیز خضاب کردن به حنا و مانند آن برای حائض مکروه است .

450 - عروة الوثقى ، احکام الحائض،فى الاول الى السابع1061-337 تا 339

451 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 51061-339

452 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، (الثامن )، مسأله 6106 و 1071-339 و 340

453 - عروةالوثقى ، احکام الحائض،مسأله 71071-340
حکم این مسأله در رساله حضرات آیات تبریزى، سیستانى ، گلپایگانى ، بهجت و مکارم شیرازى صریحا بیان نشده است ،
454 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 171071-342

455 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 171171-342

456 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 191071-342

457 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 191071-342

458 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 191071-342
نظر آیات عظام خویى ، تبریزى، سیستانى از حاشیه مسأله 457 فهمیده مى شود،
460 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 81071-341

461 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 141071-341

462 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، بعد از مسأله 20 (التاسع)1071-343

463 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 41061-339

464 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 11061-338

465 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 11061-338

466 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، بعد ازمسأله 24، (العاشر) و مسأله 251081-344

467 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسائل 24 و 281081-344 و 345

468 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 271081-345

469 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، بعد از مسأله 30(الحادى عشر)1081-345

470 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسائل 31و 361081-346

471 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 311081-346

472 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 321081-346

473 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 321081-342

474 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 351091-347

475 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 341091-347

476 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 411091-348

477 - عروةالوثقى ، احکام الحائض، مسأله 421091-349



دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,678,464,350